بیانکو سفید ممتاز کم هاله

سنگ «بیانکو سفید ممتاز کم‌هاله» یکی از مشهورترین سورت‌های سنگ چینی الیگودرز است که با زمینهٔ سفیدِ درخشان و هاله‌های بسیار کم و ظریف شناخته می‌شود. این سنگ به‌دلیل یکنواختی رنگ، جلای پولیش‌پذیر بالا و دوام مناسب در فضاهای داخلی لوکس، محبوبیت زیادی در معماری معاصر ایران پیدا کرده است. ساختار بلوریِ درشت‌دانۀ آن—ویژگی شاخص خانوادهٔ سنگ‌های چینی—نور را به‌خوبی بازمی‌تاباند و حس پاکیزگی و مینیمال ایجاد می‌کند. در این مقاله، مشخصات زمین‌شناختی، معیارهای کیفی، روش‌های فرآوری، کاربردها، ملاحظات طراحی و اجرا، نگهداری، قیمت‌گذاری و کنترل کیفیت این سورت به‌طور دقیق تشریح می‌شود.

1) شناسنامه و نام‌گذاری

• نام تجاری رایج: بیانکو سفید ممتاز کم‌هاله (Bianco White Premium – Low Halo)

• گروه سنگی: چینی/کریستال (Marble – Crystalline)

• مبدأ: ناحیهٔ الیگودرز، استان لرستان، ایران

• شناسهٔ ظاهری: زمینهٔ سفیدِ سرد با دانه‌بندی بلوری قندی؛ هاله‌ها و رگه‌های بسیار کمرنگ نقره‌ای–دودی به‌صورت مه‌آلود و پراکنده

2) ویژگی‌های زمین‌شناختی و ساختاری

• منشأ: دگرگونی سنگ‌های آهکی در پهنه‌های فشار و دمای متوسط تا بالا، که باعث بازبلوری و شکل‌گیری بافت کریستالی شده است.

• بافت: بلورهای کلسیتِ نسبتاً درشت با جهت‌گیری‌های متفاوت؛ شکست نوری و انعکاس بالا در سطح پولیش‌شده.

• رگه/هاله: در سورت «کم‌هاله»، خطوط تیره یا لکه‌های ابری بسیار کم و کنترل‌شده‌اند و یکنواختی بصری غالب است.

• رنگ: سفید تا سفیدِ مایل به یخی؛ تغییرات تونالیته بسیار کم.

3) دسته‌بندی کیفی سورت «ممتاز کم‌هاله»

در درجه‌بندی تجاری این سنگ، چهار مؤلفهٔ کلیدی ملاک ممتاز بودن هستند:

1. یکنواختی پس‌زمینه: درصد بالای صفحات با سفیدِ خالص و بدون هجوم هاله‌ها.

2. کمیت و ظرافت هاله‌ها: هاله‌ها بسیار ملایم، بدون رگه‌های پررنگ و قطع‌کنندهٔ بافت.

3. سلامت سطح: نبود ترک‌های موییِ فعال، تخلخل سطحی نمایان، یا لکه‌های معدنی تند.

4. قابلیت پولیش: دستیابی به جلای آینه‌ای با حداقل پدیفکت سطحی پس از ساب.

4) ویژگی‌های فیزیکی–فنی (ماهیت کیفی و تجربی)

توجه: مقادیر دقیق وابسته به معدن، لاته/بلوک و خط فرآوری است. در نبود نتایج آزمایشگاهی پروژه‌ای، از این توصیف‌های کیفی بهره ببرید:

• دانسیتهٔ نسبی بالا و تخلخل کم: جذب آب پایین‌تر از مرمرهای غیرکریستالی متعارف؛ سهولت نگهداری در فضاهای خشک داخلی.

• مقاومت فشاری و سایشی مناسب: پاسخ مطلوب برای کف‌پوش‌های مسکونی–اداری با تردد متوسط، پله و بدنهٔ داخلی.

• پولیش‌پذیری عالی: امکان دستیابی به براقیت بالا؛ در پرداخت «هِند» نیز ظاهر مات–ابری لطیف می‌سازد.

• پایداری رنگی داخلی: در معرض UV غیرمستقیم دچار زردشدگی محسوسی نمی‌گردد؛ در نمای خارجی نیازمند ملاحظات بند ۸ است.

5) فرآوری، ابعاد و پرداخت‌ها

• ابعاد رایج: اسلب (برای فضاهای یکپارچه و صفحات کانتر)، تایل ۶۰×۶۰، ۶۰×۱۲۰، الباقی سایزهای سفارشی؛ ضخامت‌های معمول ۱٫۶ تا ۲ سانتی‌متر برای تایل و ۲ تا ۳ سانتی‌متر برای اسلب.

• برش: ترجیح با ارّهٔ قله‌بُر/مولتی‌وایر دقیق؛ رزین‌بندی پشت (مش‌دار) برای اسلب‌های بزرگ توصیه می‌شود.

• پرداخت‌ها: پولیش براق (نمایش حداکثری سفیدی)، «هِند»/مات ابری، بُرس‌خورده (برش–بُرس جهت بافت لطیف)، تامبل برای جزئیات دکوراتیو.

• کالیبراسیون و لبه: کالیبر دقیق برای نصب با بند ظریف (۱–۲ میلی‌متر)؛ ابزار لبه برای کانتر و پله (直، پخ، اُجی ساده).

6) کاربردهای معماری و طراحی

• داخلی: کف لابی و نشیمن، بدنهٔ راهروها، پله، کانتر آشپزخانه و جزیره، سرویس‌های بهداشتی لوکس (خشک)، فریم‌های شومینه و استیتمنت‌وال.

• ترکیب متریال: هارمونی عالی با چوب‌های روشن، فلزات برس‌خورده (استیل/نیکل ساتن)، سنگ‌های مشکی مطلق یا طوسی زغالی برای کنتراست مینیمال.

• الگوهای چیدمان: بوک‌مچ و فورمچ به‌دلیل هاله‌های لطیف، صفحات یکپارچهٔ دیواری، ماژولار ۶۰×۱۲۰ با بند ظریف.

• نورپردازی: استفاده از نور سرد خنثی (۴۰۰۰–۵۰۰۰K) برای برجسته‌سازی درخشندگی؛ اجتناب از نورهای بسیار گرم که تون سفید را کرم می‌نمایانند.

7) ملاحظات اجرایی و نصب

• زیرسازی: تخت، خشک و عاری از گردوغبار؛ برای کف، تلرانس تراز ≤۲ میلی‌متر در هر ۲ متر.

• ملات/چسب: در تایل‌های داخلی از ملات سیمانی اصلاح‌شده یا چسب سنگ پلیمری؛ برای اسلب، اپوکسی–پین و اسکوپ مکانیکی در پانل‌های عمودی سنگین.

• بندکشی: دوغاب هم‌رنگِ سفید–سرد؛ در فضاهای مرطوب از گروت‌های اپوکسی (غیرزردشونده) استفاده شود.

• درز انبساط: برای کف‌های وسیع هر ۴–۶ متر؛ پیرامون عناصر ثابت حداقل ۵ میلی‌متر.

• برش و جابه‌جایی: استفاده از وکیوم و خرک لاستیکی؛ جلوگیری از تاب‌خوردگی اسلب.

8) اقلیم، دوام و محدودیت‌ها

• نمای خارجی: این سنگ در معرض سیکل‌های یخ‌زدگی–ذوب و باران اسیدی ممکن است افت جلا یا میکروترک سطحی تجربه کند؛ در اقلیم‌های سرد/مرطوب توصیه می‌شود یا پرداخت مات انتخاب شود و آب‌بندهای نفوذیِ تنفسی با دورهٔ نگهداری منظم به‌کار رود.

• فضاهای خیس داخلی: رویهٔ دوش و کف‌های خیسِ پرتردد بهتر است از پرداخت‌های مات/بُرس‌خورده استفاده شود تا لغزندگی کاهش یابد.

• شیمیایی: تماس مزمن با اسیدهای خانگی (آبلیمو، سرکه، شوینده‌های اسیدی) باعث کَندشدگی میکروسکوپی جلا می‌شود؛ محافظت با سیلر الزامی است.

9) نگهداری و نظافت

• نخستین آب‌بندی: پس از نصب و خشک‌شدن کامل ملات، یک سیلر نفوذیِ باکیفیت اعمال شود؛ در فضاهای پرتردد هر ۱۲–۱۸ ماه تمدید گردد.

• نظافت روزمره: تی مرطوب با شوینده‌های pH خنثی؛ اجتناب از اسکاج زبر و اسید.

• لکه‌گیری: روغن/قهوه را سریع پاک کنید؛ در لکّه‌های نفوذی از پُلت (Poultice) منطبق استفاده شود.

• احیای جلا: کریستالیزه یا ریکاندیشنینگ دوره‌ای توسط تیم تخصصی برای سالن‌های پرتردد.

10) کنترل کیفیت و پذیرش در پروژه

• نمونه‌گیری: انتخاب از روی اسلب واقعی با نور مناسب؛ تطبیق سریالی اسلب‌ها برای یکنواختی سورت «کم‌هاله».

• عیوب قابل رد: ترک فعال، هاله‌های تیرهٔ نامتجانس، حفرهٔ سطحی باز، اختلاف رنگ محسوس بین پارت‌ها، لکه‌های اکسیدی نمایان.

• رزین و مش: رزین شفاف درجهٔ یک و مش سالم؛ عدم تغییر تون سفید پس از رزین‌کاری.

• تست‌های میدانی: جذب آب نقطه‌ای، مقاومت خمش در قطعات باریک (پله/قرنیز)، تست لغزندگی برای پرداخت‌های براق در کف‌های پرتردد.

11) شاخص‌های قیمت‌گذاری

• سورتینگ: «ممتاز کم‌هاله» به‌دلیل یکنواختی و سفیدی ناب بالاترین رِنج قیمتی را دارد.

• ابعاد و ضخامت: اسلب‌های بزرگ و هم‌تُن با ضخامتی بیشتر قیمت را افزایش می‌دهند.

• پرداخت و فرآوری: پولیش ممتاز، رزین و مش باکیفیت، لبه‌ابزار خاص، و بسته‌بندی ایمن موجب افزودهٔ قیمت می‌شوند.

• پایداری تأمین: پارت‌های سریالی از یک جبههٔ استخراج، ثبات بصری پروژه را تضمین و ارزش نهایی را بالا می‌برد.

12) بسته‌بندی و حمل

• بسته‌بندی: باکس چوبی مقاوم، فواصل لاستیکی بین اسلب‌ها، بندکشی تسمه‌ای استاندارد.

• حمل: جابه‌جایی عمودی اسلب روی خرک فلزی با تسمه‌های نرم؛ جلوگیری از تماس لبه به لبه.

• انبارش: محیط خشک، سرپوشیده، روی پالتِ تراز؛ جلوگیری از تابش مستقیم طولانی‌مدت پیش از نصب.

13) مقایسهٔ مختصر با سنگ‌های جایگزین

• در برابر مرمرهای رگه‌دار (مثلاً کارارا): بیانکو کم‌هاله یکنواخت‌تر و مینیمال‌تر است؛ کارارا کنتراست رگه‌ای بیشتری دارد.

• در برابر تراورتن سفید: تراورتن خلل‌وفرج باز و طرح ابری–نواری دارد؛ بیانکو سطحی متراکم‌تر و براق‌تر ارائه می‌دهد.

• در برابر گرانیت‌های روشن: گرانیت سخت‌تر و مقاوم‌تر در بیرون است، اما سفیدی ناب و جلای آینه‌ای مینیمالِ بیانکو در داخل جلوهٔ لوکس‌تری می‌دهد.

14) راهنمای سریع انتخاب برای طراح و کارفرما

• اگر سفیدِ یکنواخت با حس مینیمال می‌خواهید: سورت «ممتاز کم‌هاله» اولین انتخاب.

• برای کف پرتردد داخلی: پرداخت مات/بُرس‌خورده یا براق با مراقبت لغزندگی.

• برای دیوارهای شاخص و لابی: اسلب‌های بوک‌مچ/فورمچ با نورپردازی خنثی.

• برای نمای بیرونی سرد و مرطوب: با احتیاط، همراه پرداخت مات و سیلرهای تنفسی و دیتیلِ اجرایی دقیق.

نتیجه‌گیری

 بیانکو سفید ممتاز کم‌هاله، سورت شاخص سنگ چینی الیگودرز با زمینهٔ سفید ناب و هاله‌های بسیار ملایم است.یکنواختی بصری، پولیش‌پذیری عالی و نگهداری ساده، آن را برای فضاهای داخلی لوکس ایده‌آل می‌کند.در اقلیم‌های سخت یا فضاهای خیس پرتردد، انتخاب پرداخت مناسب و آب‌بندی اصولی حیاتی است.موفقیت پروژه وابسته به کنترل کیفیت دقیقِ اسلب‌ها، فرآوری ممتاز، نصب استاندارد و نگهداری دوره‌ای است.با رعایت این ملاحظات، بیانکو کم‌هاله و بیانکو سفید ممتاز تجربه‌ای مینیمال، روشن و بادوام در معماری معاصر ارائه می‌دهد.